مرد ۵۵ ساله

salbutamol spray =1 موقع تنگی نفس ۲ پاف

salmetrol spray = 1 صبح و شب ۲ پاف

fluticasone spray =1 صبح و شب ۱ پاف

چرا برای این بیمار هم اسپری سالبوتامول و هم سالمترول تجویز شده است؟

به این جدول توجه کنید

مقایسه سالمترول و سالبوتامول

دارو       اثر روی بتا ۱        اثر روی بتا ۲           قدرت نسبی روی بتا ۲       شروع اثر    طول مدت اثر

سالبوتامول     +                ++++                             ۲                       ۵-۳ دقیقه    ۸-۴ ساعت

سالمترول       +                ++++                           ۵/.       بیشتر از ۳۰ دقیقه    بیشتر از ۱۲ ساعت

بنابراین:

۱-شروع اثر برونکودیلاتوری سالبوتامول ۵-۳ دقیقه میباشد که در حملات حاد آسم بسیار ارزشمند است ولی در مورد سالمترول شروع اثر بیشتر از ۳۰ دقیقه طول میکشد و بنابراین دارو در کنترل حملات آسم جایگاهی ندارد.

۲-قدرت اثر سالبوتامول روی گیرنده بتا ۲-چهار برابر سالمترول  است

۳-مهمترین مزیت سالمترول-مدت اثر طولانی این دارو میباشد که این دارو را جهت پیشگیری از حملات آسم شبانه- آسم ناشی از ورزش و فعالیت و کنترل علائم بیمار در بین حملات بسیار با ارزش ساخته است

بنابراین این دو دارو را میتوان همراه یکدیگر استفاده نمود که با دو اندیکاسیون متفاوت(یکی جهت کنترل حملات و دیگری جهت پیشگیری ار حملات آسم)عمل میکنند.

تفاوت فلوتیکازون با بکلومتازون چیست؟

جدول مقایسه کورتیکواستروئید های استنشاقی که میتوانند در آسم استفاده شوند

نام دارو           زیست دستیابی٪              نیمه عمر                تمایل اتصال به گیرنده

فلونیزولاید                ۲۱                             ۳.۵                                        ۱.۸

تریامسینولون          ۱۰.۶                            ۳.۹                                      ۳.۶

بکلومتازون              ۲۰                               ۷.۵                                     ۵/۱۳

فلوتیکازون              ۱>                              ۱۰.۵                                     ۱۸

بنابراین فلوتیکازون نسبت به بکلومتازون قدرت اثر بیشتر-نیمه عمر طولانی تر و زیست دستیابی خوراکی کمتری دارد-بکلومتازون معمولا ۴ بار در روز و فلوتیکازون ۲ بار در روز استفاده میشود

خطر استفاده از کورتیکواستروئیدهای استنشاقی چیست؟

مهمترین علت خودداری پزشکان از تجویز و یا دادن دوز کافی کورتیکواستروئیدهای استنشاقی-ترس از عوارض سیستمیک این داروها همانند ساپرس شدن محور آدرنال-هیپوفیز-افزایش ریسک استئوپورز و اثر بر روی رشد استخوانی کودکان میباشد.با انتخاب راه استنشاقی نسبت به خوراکی به میزان زیادی این خطر کاسته شده است-ولی همانطور که گفته شد تنها ۲۰-۱۰ در صد داروی استنشاقی وارد ریه ها شده و بقیه دارو وارد دستگاه گوارش میشود که میتواند از این محل نیز جذب سیستمیک داشته باشد.بنابراین داروهای همانند فلوتیکازون که جذب گوارشی کمتردارند- به نظر میرسد عوارض سیستمیک کمتری داشته باشند.